Sa ilalim ng panunungkulan ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo, sunod-sunod na nasaksihan ng bayan ang samu’t saring maanomalyang kasunduan at kontrobersiyal na polisiya. Sa nakalipas na pitong taon, naglabasan ang mga eskandalo katulad ng fertilizer scam, pagpapagawa ng Diosdado Macapagal Boulevard, Jueteng at Jose Pidal, proyektong North Rail, kontratang Venable, panunuhol sa pamamagitan ng cash gifts, madaliang pag-apruba ng kontratang Impsa, Hello Garci, at NBN-ZTE--lahat ng ito ay diumanong kinasangkutan ng Pangulo at ng kaniyang pamilya.

Bunsod nito, sinikap hanapin ng taumbayan ang buong katotohanan sa likod ng mga isyu, at kung sino talaga--ang Pangulo man o hindi--ang dapat managot sa mga ito. Subalit, ang naging sagot lamang ng administrasyon ay mga kuwestiyonableng polisiya katulad ng Executive Order 464, Human Security Act, Calibrated Preemptive Response, at Proklamasyon 1017 na humadlang sa paghahanap ng katotohanan at pananagutan, at nagsilbing panakot sa mga taong isinusulong ang mga ito. Kaalinsabay sa mga ito, halos isang libo na ang mga taong pinaslang sa ilalim ng panunungkulan ng Pangulo dahil lamang sa pagiging kritikal nila sa pamahalaan, at daan-daan na rin ang mga kaso ng sapilitang pagkawala--malinaw na mga paglabag sa karapatang pantao. Dinagdagan pa ito ng mga maniobrang politikal ng administrasyon upang pumabor sa kanila ang bawat pasiya ng tatlong sangay ng pamahalaan. Isang halimbawa nito ang pagtiyak na manatiling makaadministrasyon ang Mababang Kapulungan.

Nagdulot ang mga kilos na ito ng pagpapanitili ng sistema ng oligarkiya sa bansa, at ng pagpapatuloy ng mga dinastiyang politikal, kabilang na ang Unang Pamilya--isang patunay na wala pa ring nagaganap na repormang institusyonal at pansistema sa pamahalaan. Gayundin, dahil sa sukdulang pagtuon ng administrasyon sa pagharang sa mga imbestigasyon at pagsisiyasat hinggil sa mga naturang eskandalo, naisantabi ang pagpapatupad ng mga reporma at polisiyang makapagpaparanas sa karaniwang mamamayan ng ekonomikong kaunlarang ipinagmamalaki ng administrasyon. Bagkus, umikot pa rin lamang ang yaman sa iilan.

Sa mga kadahilanang ito, naniniwala ang kasapian ng Matanglawin na hindi makakamtan ang panawagan para sa katotohanan, pananagutan at reporma habang nananatili sa puwesto si Pangulong Arroyo. Marami nang demokratikong pamamaraan ang sinubok gamitin upang mawakasan ang mga isyu subalit patuloy pa ring hinahadlangan ang mga ito ng administrasyon, kung kaya’t nananatiling mailap ang mga ipinapanawagan. Naniniwala ang Matanglawin na ang pagbibitiw ng Pangulo ang natitirang paraan upang makamit ang katotohanan, pananagutan at reporma. Isang pag-iwas o paglihis lamang sa mismong isyu ang pagtatanong ng kung sino ang papalit sa Pangulo.

Kaakibat ng panawagang ito ang pagtulak sa patuloy na pakikisangkot ng lipunang sibil, kasama na ang sektor ng kabataan, sa mga isyung kinahaharap ng taumbayan. Mahalagang hindi matapos ang nasimulan nang pakikisangkot, ano pa man ang kahantungan ng mga kasalukuyang pangyayari, upang matiyak ang katuparan ng mga isinusulong na panawagan, kahit sino pa man ang maupo sa puwesto.

Isang mapagpalayang pagkilos sa inyong lahat.